Verlaten boerderij, cortijo abandonado, abanonded farm, Extremadura, España 2019
Even iets heel anders: mijn foto's van een bouwval in Spanje, gemaakt april 2019, wil ik je niet langer onthouden.
Tijdens één van onze wandelingen rond Berzocana en Trujillo in de Extremadura, vanuit het dorp Logrosán leidt het pad langs de Arroyo de la Parrilla, verder de heuvels in, daar waar de nachtegalen dag en nacht zingen. In de verte wordt een ruïne zichtbaar. Dichterbij, vanaf een zijpad staart een afbrokkelende voorgevel ons aan. Daarachter een totaal vervallen boerderij, duidelijk ooit een welvarende, fraaie hofstede, met een vierkante binnenplaats, aan alle zijden omgeven door uit natuursteen en baksteen opgebouwd woonhuis, stallen en schuren, alles toegankelijk via fraai gemetselde bogen. We betraden een andere wereld en waren verbluft, ik denk door de geheimzinnigheid en de schilderachtigheid van het geheel, de combinatie van verval en aftakeling met woekering, groei, nieuw leven en wellicht ook nostalgie naar het ingebeelde verleden van deze plek.
Direct was ik benieuwd naar de echte historie of, toch op zijn minst de naam van de hofstede. De lokale overheid zag de ruïne kennelijk niet als cultuurgoed, geen borden voor het hek, geen hek, zelfs geen adres. Een verlaten bouwval in de heuvels. Na mijn eerdere, vergeefse zoekwerk trof ik begin dit jaar, bij de zoektermen 'finca' 'abandonada' 'Logrosán', opeens een Youtube post van september 2024, waarin een, op het eerste gezicht wonderschone video getoond wordt met beelden van de ruïne in vlucht-perspectief. De maker vond in het kadaster van Logrosán summiere aanwijzingen over de plek: een aanduiding van het perceel, een zogenaamde lanchuela, en de naam van de toenmalige eigenenaar. Daaruit dicht hij zelf een naam voor het pand: 'La Casona de la Lanchuela de Don Jorge'. Onder die titel vind je de video op het web. Wat een welluidende naam en wat een mooie reden om mijn foto's van april 2019 nog eens af te stoffen! We wandelen om de boerderij heen.
Verder de bouwval in. Perplexity is het eerste woord van José Muñoz in de toelichting bij zijn video. We lopen door ruimtes met kniehoog gras, een enkele jonge boom en met braam, brandnetel, clematis, blauwe regen, wingerd en muurplanten overwoekerde interieurs. Het is alsof we iemands privé vertrekken inlopen, de eerste bezoekers sinds lange tijd. Toen nog wel, maar de video brengt ook een teleurstelling: zie ik het goed, lopen daar geiten rond? We kijken naar een bouwval die nogmaals geruïneerd is. In 2019 nog ongerept, in 2024 afgekloven door die geiten. Jammer. We zullen het voorlopig moeten doen met onderstaande foto's of die in dit overzicht.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Verder met vogels in de Extremadura?
Of met de portfolio-samenvatting van deze website?